-
Morska: przedmiotem może być statek
wpisany do rejestru okrętowego prowadzonego przez Izbę Morską.
Pozostałe
operacje bierne:
-
inwestycja na rynku kapitałowym,
-
inwestycja na rynku pieniężnym,
-
inwestycja na rynku leasingu.
Operacje czynne aktywne – środki pieniężne i majątek trwały banku.
Inwestycje na rynku kapitałowym
mogą być realizowane poprzez zakup obligacji długoterminowych i akcji na rynku
publicznym.
Ze względu na emitenta obligacje możemy podzielić na:
-
obligacje
skarbowe: to papiery wartościowe wolne od ryzyka, ich stopy
przychodu są w związku z tym niższe niż innych inwestycji. Są one emitowane
przez Skarb Państwa za pośrednictwem Ministerstwa Finansów, na co najmniej 1
rok. Mogą mieć stalą lub zmienną stopę procentową.
-
obligacje
komunalne: emitują je gminy pragnące finansować rozwój swej
infrastruktury.
-
obligacje
bankowe
-
obligacje
przedsiębiorstw: emitują je przedsiębiorstwa, zastępuje to
zaciągnięcie kredytu. Dla przedsiębiorstw jest to korzystne, gdy stopa kosztu
emisji jest niższa od stopy oprocentowania kredytu. Bank często jest nabywcą
emitowanych obligacji. Stopa procentowa obligacji przedsiębiorstwa zależy od
ryzyka. Im przedsiębiorstwo lepsze stopa może być niższa. Bank najczęściej jest
gwarantem takiej emisji.
Inwestycje na rynku pieniężnym.
1.
bony
skarbowe: to papiery wartościowe emitowane przez Skarb Państwa do 1
roku. Są papierami na okaziciela, co umożliwia odsprzedanie ich przed terminem
wykupu. Ich zaletą jest wysoka płynność i niski koszt uzyskania. Na rynku
sprzedawane są na przetargach.
2.
Bony
komercyjne: papiery wartościowe emitowane przez przedsiębiorstwa
(bony handlowe, komercyjne, dłużne, kwity, skrypty dłużne). Podstawą ich misji
jest Prawo Wekslowe i Kodeks Cywilny.
3.
Faktoring: skup
wierzytelności. Każdy bank występujący w roli Faktora ma własną procedurę
postępowania. Umowa podpisana z przedsiębiorstwem, od którego bank odkupuje
należności zawiera okres ważności tej umowy (od 3 miesięcy), limit płatności,
klauzulę z prawem odmowy, jeśli niewypłacalność dłużnika nie będzie uznana za
pewną, klauzulę regresu, czyli zwrotu pieniędzy przez stronę umowy
fakturingowej, gdy dłużnik faktoranta nie zwróci bankowi pieniędzy w terminie.
Skup wierzytelności o terminie dłuższym niż 3 miesiące nazywa się fofaitingiem.
4.
Leasing: jest
alternatywnym źródłem finansowania inwestycji, można traktować jako środki
finansowania majątku trwałego, który jest przez leasingobiorcĘ wykorzystywany,
ale leasingobiorca nie jest jego właścicielem. Umowa leasingu jest umową, gdzie
leasingodawca daje prawo leasingobiorcy do wykorzystania tego majątku. Zaletą
leasingu jest to, że umowa jest zwykłą umową, którą można wypowiedzieć, może
zawierać klauzulę dotycząc serwisu i napraw. Leasingobiorca może zmniejszyć
koszty administracyjne związane z zakupem środka trwałego. Leasingodawca może
pożyczać pieniądze taniej niż leasingodawca.
- Leasing operacyjny: zapewnienie serwisu przez leasingodawcĘ, umowa
zawiera klauzulę dającą leasingobiorcy prawo wypowiedzenia umowy w dowolnym
terminie.